Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Μαρία με τα yellow

http://www.youtube.com/watch?v=JWVKmJfgrA8
Στίχοι-Μουσική : Βασίλης Δημητρίου
Ερμηνεύει: Δήμητρα Γαλάνη
Έτος: 1972




1972 ?


 Τι μας λέει αυτό?
   Εκτός από την υποψία πως η Γαλάνη τα 'χει τα χρονάκια της,μας λέει πως η πουτανιά υπήρχε απο καιρό. Η φανερή πουτανιά! Στο τραγούδι όλο νάζι τη ρωτάνε την Μαρία ποιόν αγαπά τύπου "τον άντρα σου μωρή θες ή τον γείτονα? Απάντα ντε,μη ντρέπεσαι! "Αυτή που δεν ντρέπεται απαντά πως γουστάρει τον γείτονα και το πάει ένα βήμα παραπέρα και λέει "ναι ρε παιδί μου τον αγαπώ τον άντρα μου αλλά όχι σαν τον γείτονα,μη χέσουμε κιόλας" και επειδή το τραγούδι πρέπει να κρατήσει λίγο παραπάνω δεν διστάζει να πεί πως στ'αρχίδια της ο άντρας της..να μπορούσε να τονε πατήσει χάμω για να πάει να γευτεί τον γείτονα.
   Δεν αμφισβητώ πως ο γείτονας(για συνάδελφος ούτε λόγος,δεν δούλευαν τότε οι Ελληνίδες)θα ήταν και γαμώ τα γκομενάκια  αλλά και αυτή λυσσάρα! Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει,επίσης η φτώχεια θέλει καλοπέραση και η πουτανιά φτιασίδι,άσχετο αλλά τι πειράζει? Φαντάζομαι σκηνικό στα πανηγύρια του χωριού να παίζει η ορχήστρα το κομμάτι αυτό και όλες να λιγώνουν..εμ βέβαια αφού δεν κοιτούσαν τον άντρα τους που είχε και αυτός απο μια γειτόνισσα! 


Άς μου πεί κάποιος πλίζ, δεν είναι πολύ προχωρημένο το τραγουδάκι για την εποχή του?
 Άν δεν είναι αυτό ρόκ τότε ποιο είναι? 


Δεν λέω η απιστία υπήρχε πάντα(ουάου) αλλά εδώ παρουσιάζεται σαν κάτι πολύ χαριτωμένο και ανούσιο..δηλαδή απιστία εκ μέρους γυναικών χωρίς βαθύ αίσθημα. Η αγάπη εδώ είναι σαν να λέμε χουφτωματάκι της κακιάς ώρας, μόνο που δεν πιστεύω η Μαρία μας να έμενε μόνο σε αυτό!


Σας παρακαλώ, κάντε τον κόπο να μου αναφέρετε και άλλα τέτοια τραγούδια ώστε να έχω κάτι να σκέφτομαι όταν είμαι στο βασίλειο μου και κάθομαι στον θρόνο μου με καφέ και τσιγάρο..ξέρετε καμιά φορά ξεμένω απο περιοδικά και τις ετικέτες των σαμπουάνοαφρόλουτροντιξαν τις έχω διαβάσει όλες! fuck!too much information

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

So many posts so little time

Δεν έχω χρόνο γαμώτο,ιδέες έχω, χρόνο λέμε δεν έχω. Τον καιρό εκείνο που ξεκίνησα το blog είχα χαρά μεγάλη τόσο για το όνομα που αι λάικ πολύ όσο και για αυτά που θα έγραφα.Θα ήταν,λέει, ένα blog με λίγο απ'όλα και λίγο παραπάνω χιούμορ και μια τζούρα μουσικής...έκανα όμως ένα σφάλμα...

Ξεκίνησα να διαβάζω άλλα blogs, άρχισα απο ένα και μέσα απο τα σχόλια που άφηναν διάβαζα άλλα και μετά άλλα και άλλα! Γαμώτο ήταν πάρα πολλά και ήταν πολύυυυ ωραία..2 χρόνια τώρα διαβάζω ξένες "αμαρτίες", αφήνω όμως κάτι τεράστια σχόλια και βγάζω το άχτι μου...είναι μέχρι να με κράξουνε.

Έχω πάθει και κάτι άλλο όμως, έχω συμπαθήσει κάποιους "διαχειριστές" και είναι σαν να κάνουμε παρέα, σου λέω μπορεί και να αρπαχτώ μαζί τους κάποια μέρα. Χωρίς πλάκα πάντως,αισθάνομαι πως υπάρχουν γαμάτα άτομα εκεί έξω αλλά δεν γνωρίζω αν η ανωνυμία ευθύνεται γι'αυτό. Ένα άτομο,δηλαδή, που είναι ευαίσθητο σε κάποιο πόστ ή αναλύει τα κουσούρια του ήθελα να ξέρω αν το κάνει και σε ρίαλ τάιμ με ρίαλ παρέα...εγώ πάντως εάν συνεχίσω να γράφω θέλω να ξέρετε πως θα λέω παραπάνω απο αυτά που λέω στις παρέες μου...μιλάμε θα με τσακίσω!

Οh I love blogging but most of all I love the way you blog!

Shall we dance?

http://www.youtube.com/watch?v=7pA5UhNaYw0&feature=related